Pencerenin Ötesi
Karşı apartmanın ışığı her akşam aynı saatte yanıyor, ama içerideki hayatı kimse bilmiyordu.
Karşı apartmanın üçüncü katındaki ışık, her akşam saat sekizi on geçe yanardı. Önce sarı bir çizgi belirir, sonra perdenin arkasında bir gölge geçerdi. Mahallede saati yanlış olan herkes, o ışığa bakıp akşamın başladığını anlardı.
Bir salı günü ışık yanmadı. Sokak aynı sokaktı; fırından ekmek kokusu geliyor, kaldırımın kenarındaki kedi uyuyordu. Yalnızca pencere karanlıktı. O gece ilk kez, karşı dairede kimin yaşadığını merak ettim.
Ertesi akşam ışık yine yandı. Perde aralandı ve içeriden biri başını uzatıp benim pencereme baktı. İkimiz de kısa bir an için, birbirimizin akşamına misafir olduk. izmir.